โซนที่ ๕: ความสัมพันธ์ของวิทยาเขตต่างๆ กับสภาพแวดล้อมและชุมชนโดยรอบ

แสดงการพัฒนาของชุมชนรอบวิทยาเขตต่างๆ

เมื่อวิทยาเขตต่างๆ ของมหาวิทยาลัยมหิดลได้ก่อตั้งขึ้นในแต่ละพื้นที่แล้ว ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
หรือส่งผลด้านกายภาพต่อพื้นที่บริเวณโดยรอบอย่างไร ทั้งระดับมหภาคและระดับจุลภาค

วิทยาเขตบางกอกน้อย

การตั้งโรงพยาบาลศิริราชทำให้พื้นที่แห่งนี้กลายเป็นศูนย์กลางการศึกษาทางการแพทย์แบบสหวิชาชีพ
ที่ครบถ้วน และการบริการทางการแพทย์ที่มีคุณภาพ รวมถึงทำให้ชุมชนมีรายได้จากการค้าขาย โดยเฉพาะ
ชุมชนย่านวังหลัง นอกจากนี้แม้มีการขยายพื้นที่เพิ่มเติมแต่ยังคงคำนึงถึงการสร้างประโยชน์แก่ประชาชน
เช่น การจัดทำสวนเฉลิมพระเกียรติ ทางเดินริมน้ำ ท่าเรือ เป็นต้น ตลอดจนคำนึงถึงการบำบัดน้ำเสียตาม
ค่ามาตรฐานก่อนปล่อยลงสู่แม่น้ำเจ้าพระยา และมีบริการทดสอบค่าน้ำเสียให้กับชุมชนบริเวณใกล้เคียง
เพื่อการดูแลสภาพแวดล้อมของชุมชน

วิทยาเขตพญาไท

พื้นที่แห่งนี้กลายเป็นศูนย์กลางการศึกษาและการสาธารณสุขในเขตพญาไท และเนื่องจากตั้งอยู่ใจกลาง
เมืองจึงมีการคำนึงถึงการลดมลภาวะ เช่น มีการบำบัดน้ำเสียก่อนปล่อยลงสู่ท่อน้ำทิ้ง สร้างพื้นที่ให้เป็น
แหล่งเรียนรู้และพื้นที่สีเขียวของชุมชน เช่น สวนป่าและสวนนกเงือกในพื้นที่คณะวิทยาศาสตร์ เป็นต้น

มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา

พื้นที่นี้ได้พัฒนากลายมาเป็นชุมชนทางการศึกษาขนาดใหญ่ คับคั่งไปด้วยที่อยู่อาศัย หอพัก สิ่งอำนวย
ความสะดวกต่างๆ ทั่วพื้นที่ศาลายาทั้งด้านหน้าและด้านข้างมหาวิทยาลัย ช่วยสร้างรายได้แก่ชุมชนมากขึ้น
การคมนาคมสะดวกมากขึ้น ตลอดจนระบบสาธารณูปโภคเข้าถึงพื้นที่มากขึ้น พื้นที่แห่งนี้จึงกลายเป็นชุมชน
ที่เจริญเหมือนชุมชนในตัวเมือง นอกจากนี้ผังแม่บทยังคำนึงถึงการสร้างพื้นที่เรียนรู้ พื้นที่สีเขียวรักษา
สภาพแวดล้อม และดูแลระบบบำบัดน้ำเสีย

มหาวิทยาลัยมหิดลส่วนภูมิภาค

การตั้งมหาวิทยาลัยมหิดลทั้งวิทยาเขตกาญจนบุรี นครสวรรค์ และอำนาจเจริญ ทำให้พื้นที่นั้นกลายเป็น
ศูนย์กลางการศึกษาระดับอุดมศึกษา ยกระดับการศึกษาและคุณภาพชีวิตให้กับประชาชนในส่วนภูมิภาค
รวมถึงปรับปรุงด้านสาธารณูปโภค เช่น วิทยาเขตกาญจนบุรีได้สูบน้ำประปาจากแม่น้ำแควน้อยเพื่อใช้
ในมหาวิทยาลัยและจ่ายให้กับชุมชน หรือวิทยาเขตนครสวรรค์วางแผนจะสร้างอ่างเก็บน้ำเพื่อช่วยระบบ
ชลประทานในชุมชน  เป็นต้น

  • 01 picture
  • 02 picture
 

Scroll to top