01-01
 
 
นิทรรศวันมหิดล เรื่อง การพระผู้การุณย์ต่อการอุดมศึกษาไทย (นิทรรศการพิเศษ)
จัดนิทรรศการ วันที่ 11 เดือนกันยายน พ.ศ. 2555 ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

 


“ฉันจะไปเรียนหมอละ เพราะว่าเป็นวิชาที่สนุกดี เรามีโอกาสรักษาคนได้ทั้งคนจน และคนมั่งมี และเจ้านายต่างๆ ได้เต็มที่ หมอทำการกุศลในการรักษาพยาบาลได้ดี..... เมืองไทยเรา ถ้าเจ้านายทรงทำหน้าที่อย่างสามัญชนเข้าบ้าง เขาว่าเสียพระเกียรติ ฉันรู้สึกว่ามัวแต่จะรักษาพระเกียรติอยู่ก็ไม่ต้องทำงานอะไรกัน” ิ

สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก รับสั่งกับพลตรี พระศักดาพลรักษ์ เกี่ยวกับการตัดสินพระทัยเรียนด้านการแพทย์

02-02

คณาจารย์และผู้เข้าอบรมแพทย์สาธารณสุขในปี พ.ศ. ๒๔๖๗

02-03

ท่าน้ำศิริราชที่สมเด็จพระบรมราชชนกเสด็จทอดพระเนตร โรงศิริราชพยาบาลในปี พ.ศ. ๒๔๕๙

นาวาสู่วิถีการแพทย์และสาธารณสุขไทย

        สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนกทรงมีความสนิทสนมกลมเกลียวกับสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์ กรมพระยาชัยนาทนเรนทร ซึ่งเป็นพระราชโอรสบุญธรรมในสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า และทรงดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการราชแพทยาลัยพร้อมด้วยหม่อมเจ้าพูนศรีเกษม เกษมศรี อาจารย์ ทางวิทยาศาสตร์

        ในปี พ.ศ. ๒๔๕๙ พระองค์ทรงรับคำกราบทูลเชิญเสด็จประทับเรือยนต์ประพาสทางน้ำ และทรงแวะที่ท่าเรือโรงศิริราช พยาบาลเพื่อทอดพระเนตร ภาพที่ปรากฏต่อสายพระเนตรคือ คนไข้นั่งรอนอนรออยู่ใต้ต้นมะขามใหญ่ เพื่อคอยรับการรักษา พยาบาล แต่ไม่มีที่พัก เมื่อเสด็จเข้าไปในเรือนคนไข้ ห้องยา และห้องคลอดบุตรอยู่ในสภาพเรือนไม้ พื้นปูไม้กระดานห่าง ๆ เป็นร่องโตไม่สม่ำเสมอกัน คนไข้นอนเรียงกันแออัด จนทำให้พระองค์ทรงปรารภว่า เหมือนโรงม้า เป็นเหตุให้พระองค์ทรงสลด พระทัยอย่างยิ่ง เสด็จในกรมฯ และหม่อมเจ้าพูนศรีเกษมจึงได้กราบทูลถึงอุปสรรคนานัปการของโรงเรียนแพทย์และโรงพยาบาล อีกทั้งทรงชักชวนให้พระองค์ทรงช่วยเหลือในกิจการด้านการแพทย์

        ต่อมาอีกหลายวันพระองค์ทรงตัดสินพระทัยลาออกจากราชการกองทัพเรือ แม้พระองค์ทรงมีพระนิสัยฝักใฝ่ในงานทหารเรือ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการสอนนักเรียนนายเรือควบคู่เรื่องเรือดำน้ำและเรือตอร์ปิโดรักษาฝั่ง ตลอดจนการร่างโครงการสร้าง กำลังทางเรือ ทว่าพระองค์ทรงตกลงพระทัยจะมาช่วยงานทางด้านการแพทย์และสาธารณสุข หากแต่พระองค์ทรงเห็นว่า ต้องเสด็จไปศึกษาวิชาเฉพาะให้รู้อย่างถ่องแท้เสียก่อน จึงสามารถกลับมาช่วยเหลือได้ โดยรับสั่งว่า “เราก็ต้องทำกันจริงๆ ทำอย่างไม่มีหลักก็เป็นการสนุกชั่วคราว ไร้ประโยชน์”

Scroll to top